Diagnoza ADHD u dziecka i nastolatka

Zastanawiasz się, z czego wynikają trudności dziecka z koncentracją, organizacją, impulsywnością lub nadmierną aktywnością? Diagnoza ADHD pomaga lepiej zrozumieć sposób funkcjonowania dziecka.

Lepiej zrozumieć dziecko

Diagnoza ADHD u dzieci i młodzieży ma na celu dokładniejsze poznanie sposobu funkcjonowania dziecka oraz ocenę występujących trudności. Problemy z koncentracją, impulsywnością, organizacją czy nadmierną aktywnością mogą wpływać na naukę, relacje z rówieśnikami i funkcjonowanie w domu.

Proces diagnostyczny pozwala przyjrzeć się tym trudnościom w szerszym kontekście i ocenić, czy mogą one wskazywać na ADHD. Ważnym elementem jest również uwzględnienie innych możliwych przyczyn obserwowanych zachowań.

Jak wygląda proces diagnozy ADHD u dziecka?

Diagnoza ADHD u dziecka lub nastolatka obejmuje 2–3 spotkania, w zależności od indywidualnych potrzeb, oraz wykonanie odpowiednich testów i kwestionariuszy.

Proces diagnostyczny może obejmować:

  • rozmowę z rodzicem lub opiekunem dotyczącą rozwoju dziecka, jego funkcjonowania oraz obserwowanych trudności,
  • rozmowę i obserwację dziecka lub nastolatka,
  • wykonanie standaryzowanych testów i kwestionariuszy odpowiednich do wieku dziecka,
  • analizę uzyskanych wyników,
  • omówienie wyników diagnozy i wskazanie obszarów wymagających wsparcia,
  • przekazanie rodzicom informacji oraz rekomendacji dotyczących dalszego postępowania.

 

W zależności od wieku dziecka i jego indywidualnej sytuacji specjalista dobiera odpowiedni sposób prowadzenia procesu diagnostycznego.

Kiedy warto wykonać diagnozę?

  • gdy dziecko ma wyraźne trudności z koncentracją i skupieniem uwagi,
  • często zapomina o obowiązkach, rzeczach potrzebnych do szkoły lub rozpoczętych zadaniach,
  • ma trudności z organizacją i planowaniem,
  • działa impulsywnie i ma trudność z powstrzymaniem się przed reakcją,
  • jest bardzo aktywne i trudno mu usiedzieć w miejscu,
  • szybko się rozprasza i ma trudności z doprowadzaniem zadań do końca,
  • nauczyciele zwracają uwagę na trudności z koncentracją, zachowaniem lub organizacją pracy,
  • trudności wpływają na naukę, relacje z rówieśnikami lub funkcjonowanie rodziny,
  • dotychczasowe sposoby wspierania dziecka nie przynoszą oczekiwanych efektów.

 

Samo występowanie pojedynczych objawów nie oznacza ADHD. Diagnoza pozwala ocenić trudności dziecka w szerszym kontekście i sprawdzić, z czego mogą one wynikać.

Celem diagnozy nie jest jedynie potwierdzenie lub wykluczenie ADHD. Ważne jest również lepsze zrozumienie funkcjonowania dziecka oraz wskazanie, jakiego rodzaju wsparcie może być dla niego najbardziej pomocne.

Zapraszamy rodziców z Przeźmierowa, Skórzewa, Tarnowa Podgórnego, Dopiewa i okolic.

W czym pomoże diagnoza:

spektrum autyzmu, ręka dziecka układająca klocki, Przystań Dialogu

Warto wiedzieć - najczęściej zadawane pytania

Czy test ADHD dostępny w internecie wystarczy do postawienia diagnozy?

Nie. Testy dostępne w internecie mogą wskazywać na występowanie niektórych objawów, ale nie są wystarczające do postawienia diagnozy ADHD. Rzetelna diagnoza wymaga szerszej oceny funkcjonowania dziecka, uwzględniającej jego rozwój, zachowanie i trudności występujące w różnych obszarach życia.

Diagnoza obejmuje zazwyczaj 2–3 spotkania, w zależności od wieku dziecka, zgłaszanych trudności i indywidualnych potrzeb diagnostycznych. Proces obejmuje również wykonanie odpowiednich testów i kwestionariuszy.

Tak. Informacje od rodzica są bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego. Pozwalają lepiej poznać rozwój dziecka, jego funkcjonowanie w domu oraz sytuacje, w których pojawiają się trudności. Zakres udziału rodzica zależy od wieku dziecka i przebiegu diagnozy.

Tak. Objawy ADHD mogą przejawiać się w różny sposób w zależności od wieku oraz indywidualnych cech dziecka. U jednych dzieci bardziej widoczna może być nadruchliwość i impulsywność, u innych przede wszystkim trudności z koncentracją, organizacją i planowaniem.

Nie. Trudności z koncentracją mogą mieć wiele przyczyn. Mogą być związane między innymi ze stresem, trudnościami emocjonalnymi, problemami ze snem, sytuacją rodzinną, trudnościami szkolnymi lub innymi czynnikami. Dlatego podczas diagnozy ważne jest spojrzenie na funkcjonowanie dziecka całościowo.

Jeżeli trudności dziecka są wyraźne i występują w różnych sytuacjach, warto skonsultować je ze specjalistą. Informacje ze szkoły mogą być bardzo pomocne w procesie diagnostycznym, ponieważ pokazują, jak dziecko funkcjonuje poza domem.

Po zakończeniu procesu rodzic otrzymuje informacje dotyczące wyników diagnozy oraz wskazówki dotyczące dalszego postępowania. Rekomendacje mogą obejmować sposoby wspierania dziecka w domu i szkole oraz propozycje dalszej pomocy, jeśli jest ona potrzebna.